LEV! blog

  • Zelfzorg 05 februari 2021

    Het klinkt zo simpel en we zeggen het zo gemakkelijk tegen een ander. Maar voor jezelf schiet het er maar al te vaak bij in: Goed voor jezelf zorgen. Herkenbaar? Voor mij in ieder geval wel.

     

    Wat goed voor jezelf zorgen is, is voor iedereen verschillend. Waar het om gaat is dat het jou energie geeft. We leven in een hele bijzondere tijd. Gezinnen zitten meer op elkaars lip, mensen die alleen wonen zijn nog meer alleen. Ongeacht hoe je situatie is, nu is alles anders en niets lijkt ‘normaal’. Dat kan veel spanning en onrust met zich meebrengen.

     

    Hoe zorg jij voor jezelf? Wat helpt jou? En als je dat weet, lukt het je dan om die tijd voor jezelf vrij te maken? Wat mij helpt is ‘me-time’ letterlijk in te plannen in mijn agenda. Ontdek wat jij nodig hebt om rust en balans te (her)vinden. Probeer nieuws en social media te beperken tot wat voor jou noodzakelijk is. Zoek contact met mensen waar jij je goed bij voelt, op een manier die voor jullie goed voelt. Laat je niet gek maken door angst. Gebruik je eigen gezonde verstand en vertrouw op jouw onderbuikgevoel.

     

    Wat ik het aller heerlijkst vind om mijn hoofd leeg te maken is een lange strandwandeling. Heel vaak verlang ik naar zee en strand. Maar nooit stapte ik in de auto om die strandwandeling ‘zomaar’ te gaan maken. Want ach, ik kan hier ook wandelen. Om nou helemaal naar zee te rijden, alleen maar voor een wandeling… Tot ik een paar weken geleden besloot gewoon te gaan. Ik had een vrije dag en ben voor het eerst in mijn leven, helemaal alleen, naar zee gereden. Heerlijk! Ik heb mezelf beloofd dit voortaan vaker te doen.

     

    Bewust rust nemen of iets doen waar jij ontspanning uit haalt, levert je zo veel op. Of het nou een warm bad is, met een goed boek op de bank, een wandeling in het bos of langs het strand, een meditatie of helemaal iets anders: bottom line is dat datgenen wat jij fijn vindt, jouw accu weer oplaad. Ook, of misschien wel juist, wanneer je thuis werkt en je kinderen online les hebben. Een brake van 10 minuten naar buiten kan al zo’n verschil maken.

     

     

     

  • Systemisch werk 13 november 2020

    Als we iets mogen leren uit deze bizarre periode waar me met z’n allen in zitten, is het wel dat we allemaal uitgenodigd worden eens even op de rem te trappen. We mogen verstillen, bezinnen, naar binnen keren. Hoe je het ook wilt noemen, we mogen even stilstaan. Stilstaan bij wat er is, stilstaan bij wat we voelen; onzekerheid, angst, vertrouwen. Stilstaan bij wat we belangrijk vinden, wat we echt willen in ons leven.

     

    Ik zie dit als een uitnodiging van het universum om bewuster te worden. Als je kijkt vanuit een groter geheel, zijn we allemaal met elkaar verbonden. We hebben elkaar nodig. In die verbinding gaat er vaak iets mis. We vinden van alles van anderen, maar ook van onszelf. We oordelen en veroordelen vaak snel, over onszelf, over anderen.

     

    In familiesystemen is dat niet anders. Je reageert op elkaar vanuit je eigen perspectief, je eigen interpretatie. Dat zorgt meteen voor verwarring. Je vult in wat je denkt wat de ander bedoelt. Er ontstaat gedoe. Soms zelfs ruzie. Terwijl we diep van binnen allemaal verlangen naar verbinding. We willen gezien en geaccepteerd worden om wie we zijn, zeker door je naasten.

     

    Wanneer er in jouw familie gedoe is, is een familie opstelling een hele mooie methode om zichtbaar te maken waar het schuurt. Het geeft inzichten, verheldering. De syllabus van mijn opleiding “Systemisch Coachen” zegt hierover het volgende: “Opstellingenwerk is een therapeutische methodiek afkomstig van de grondlegger Bert Hellinger. Systemisch werken heeft tot doel de verborgen belemmeringen zichtbaar te maken, verstrikkingen te openen en de orde te herstellen, zodat de liefde weer kan stromen.”

     

    Met andere woorden: Je gaat ervaren wat er achter het gedrag van jezelf en je naasten schuilgaat. Soms zijn er familiegeheimen, die al generaties lang overgedragen worden. Denk bijvoorbeeld aan mensen die oorlogen hebben meegemaakt. Of families waar incest voorkomt. Wanneer er bijvoorbeeld oorlogs- of incest-geweld speelde in je familiegeschiedenis, zal er ergens in het familiesysteem iemand ‘opstaan’ die gaat protesteren tegen dit onrecht: De orde mag hersteld worden! Onbewust kan iemand ‘dwars’ gedrag vertonen, als reactie op iets wat generaties terug speelde. Zo ook wanneer er bijvoorbeeld in een familie veel autisme voorkomt. Gedrag komt altijd ergens vandaan en wil niet gecorrigeerd worden, maar begrepen!

     

    Maakt dit verhaal je nieuwsgierig en is er in jouw familie ook onrust, verlopen de onderlinge relaties moeizaam? Dan nodig ik je graag uit voor een familie-tafelopstelling.

  • Werkelijkheid of waanzin… 22 augustus 2020

     

    Waar Corona in het begin zorgde voor meer saamhorigheid lijkt het nu, hoe langer hoe meer verdeeldheid te zaaien. ‘Aan de ene kant’ de mensen die volledig vertrouwen op wat politiek en media ons voorspiegelen en angstig vasthouden aan de maatregelen in de hoop gespaard te blijven van alle ellende. ‘Aan de andere kant’ de mensen die kritisch verder kijken, zelf op zoek gaan naar completere informatie dan wat we vanuit de media krijgen en nadenken over de opgelegde maatregelen, al dan niet het nut daarvan en de gevolgen. Veel te kort door de bocht natuurlijk en veel te zwart/wit om dit zo te stellen, maar dit om de huidige verdeeldheid in onze samenleving te schetsen.

     

    In dit artikel wil ik graag mijn bezorgdheid uitspreken van wat dit alles doet met ons mensen, op emotioneel en psychisch gebied. Als coach maar vooral ook als moeder en mens maak ik me grote zorgen om ons welbevinden. Mijn grootste angst is dat onze kinderen, die opgroeien in dit ‘nieuwe normaal’, het normaal gaan vinden dat je elkaar niet aanraakt, dat je geen fysiek contact hebt. De schade hiervan wordt naar mijn idee (nog) volledig onderschat. Mensen kunnen niet zonder warmte en liefde van en met elkaar. Iedereen heeft knuffels nodig!

     

    Begrijp me niet verkeerd, ik ontken zeker niet dat er iets aan de hand is. Er is een nieuw virus. Het Sars-COv-2 virus heeft in 98% van de gevallen een mild beloop. Echter, de maatregelen richten meer schade aan de volksgezondheid aan, dan dat zij goed doen. 78% van alle overleden COVID-19 patienten was 80 jaar of ouder, slechts 0,7% was jonger dan 50 jaar. 70% van de overledenen onder de 70 jaar had een onderliggende aandoening. (Brandbrief Nederlandse artsen 11-08-2020)

     

    Ik wil niet stellen dat niet ieder mensenleven evenveel waard is, maar laat deze cijfers even op je inwerken…. En stel jezelf dan de volgende 3 vragen:

    • Wat doet angst met jou? Hoe voel je je als je bang bent en hoe functioneer je nog als je door de angst slecht slaapt? Wat als dit gevoel maanden aanhoudt? Wat doet dit met je?
    • Wat voor nieuwe generatie creëren wij als wij onze kinderen leren afstand te houden, liedjes leren “Als je van elkaar houdt, hou dan een beetje afstand!” (NTR SchoolTV)?
    • Wat doet het met mensen, als bepaald wordt dat je je naasten niet meer mag zien, alleen via een scherm? Als daarna bepaald wordt onder welke voorwaarden je elkaar mag zien? Denk bijvoorbeeld aan mensen die in een instelling wonen of de partner of familie daarvan.

     

    Lieve mensen, gebruik gezond verstand maar vergeet niet ook je gevoel trouw te blijven!

     

  • Corona: stralenkrans om een verduisterende zon 29 april 2020

    Corona… Je kan er niet omheen en het lijkt alles te beheersen…

     

    Hoe is dat voor jou? Hoe gaat het met jou? Voel je vertrouwen, ook al weet je niet hoe het allemaal zal gaan verlopen? Of ben je bang, overheerst de angst?

     

    Ik zie de paniek om me heen. Ik zie mensen volledig blokkeren en verstijven van angst. We worden overladen met vreselijke berichten. Echter, nergens hoor je dat slechts 80% van alle mensen die met het Covid-19 virus besmet raken enkel lichte verkoudheidsklachten krijgen. Dat betekent dat maar 20% echt ziek wordt en nog eens een klein percentage daarvan in het ziekenhuis terecht komt.

     

    Begrijp me niet verkeerd, ik wil zeker niet bagatelliseren. Er is wel degelijk iets gigantisch aan de hand in de wereld. Het is ongrijpbaar, laat zich niet plannen en dat maakt veel mensen angstig.

     

    Hoe zou het zijn als we nou eens een hele andere blik werpen op corona. Als we deze tijd van zoveel mogelijk thuisblijven, eens zouden zien als een uitnodiging om niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk naar binnen te keren.

     

    Letterlijk betekent Corona ‘stralenkrans om een verduisterende zon’. Het gaat over hoe jij jouw licht kan laten stralen. Over zelfvertrouwen, over zijn wie je bent.

    Het is een hele heftige tijd waarin we nu leven. Tegelijkertijd is het een hele mooie en bijzondere tijd. Wanneer we ons niet laten leiden door de angst en kunnen kijken naar het totaal, het grote geheel. De hele wereld, met alles wat daarbij hoort. De natuur, de dieren, de mensen.

     

    Deze tijd laat ons heel goed zien dat alles en iedereen met elkaar in verbinding staat. We zijn geen losse ‘eilandjes’, maar hebben elkaar en alles om ons heen nodig. De natuur herstelt in deze bizarre tijd. Nu we allemaal zoveel mogelijk binnen blijven, worden we uitgedaagd ook figuurlijk naar binnen te gaan. In onszelf te kijken: Wie ben ik? Wat heb ik nodig? Wat heb ik te bieden?

     

    Deze tijd nodigt ons uit om van ons hoofd naar ons hart te gaan. Van harD werken naar harT werken.

     

    We leven niet in een tijdperk van verandering, maar in een verandering van tijdperk.

     

    Wanneer je veel angst en onrust ervaart, neem dan vrijblijvend contact met me op. Ik help je graag meer rust te creëren in je hoofd en je hart.

     

     

  • Welk alternatief kies jij? 28 januari 2020

     

    In onze westerse wereld spreken we van reguliere en alternatieve zorg en hulpverlening. Maar wat betekenen deze termen? ‘Regulier’ is volgens Van Dale ‘regelmatig, volgens orde’. Over ‘alternatief’ zegt Van Dale:

    1. De keus laten tussen twee zaken of mogelijkheden
    2. Anders dan de massa

    Regelmatig, volgens orde. Oftewel; volgens een vast patroon. Er staat niets over een totaalbeeld. Over alle opties bekijken. Er van uit gaande dat een mens meer is dan een in vlees verpakte robot, is het dan niet vreemd, dat we de wetenschappelijke manier van naar mensen kijken regulier noemen en wanneer lichaam, geest en ziel in beeld gebracht worden we dat alternatief noemen?

    Misschien schop ik hiermee sommige mensen tegen hun schenen. Dat is geenszins mijn bedoeling. Ik wil je wel graag prikkelen, wakker maken. Aanmoedigen zelf na te denken hoe dit voor jou voelt, in plaats van uit gewoonte met de massa mee te lopen. Want dat is vaak hoe het gaat. Wij mensen doen heel veel dingen ‘gewoon’ omdat ‘iedereen dat zo doet’ of ‘omdat je het zo gewend bent’… zonder erbij stil te staan waarom we de dingen doen zoals we ze doen. We volgen onbewust de massa en doen onbewust wat we denken dat normaal is of van ons verwacht wordt.

    Nu zeg ik niet dat ik tegen reguliere zorg ben of dat de wetenschap niet deugd. In tegendeel. Ik daag je enkel uit eens breder te kijken. En misschien doe je dat al. Geef jij jezelf de keus hoe je iets wil benaderen? Ga jij op zoek naar alternatieven? Of bewandel jij automatisch het pad wat al uitgesleten is door je voorgangers? En dan heb ik het niet alleen over de gezondheidszorg natuurlijk. Hoe sta jij in het leven? Hoe ga jij om met moeilijke situaties of tegenslagen? Ga je zelf op onderzoek, ben je leergierig, nieuwsgierig, wanneer er uitdagingen op je pad komen? Misschien zit jij heel comfortabel in jouw leven en heb je geen behoefte aan verandering. Misschien gaan de dingen in jouw leven niet zoals je zou willen. Dan nodig ik je graag uit om eens bewuster naar jezelf te kijken. Bewustwording is de eerste stap naar verandering. Ik help je graag op weg jouw eigen koers te ontdekken, bel of mail me gerust voor vrijblijvend advies. Veel plezier op jouw ontdekkingsreis!

  • Trauma’s 14 november 2019

     

    Waar denk jij aan bij het woord trauma? Vaak denken we bij trauma aan hele grote heftige gebeurtenissen. Een ongeluk, een ramp, overlijden. Maar een trauma kan ook ontstaan door ogenschijnlijk kleine of onbenullige dingen.

    Denk bijvoorbeeld aan een kind wat schrikt van een hond die op hem af komt rennen. Denk aan angst voor bijvoorbeeld wespen of spinnen. Hoogtevrees. Of denk aan een geboorte: altijd een traumatische ervaring. Als alles uiteindelijk goed komt, staan we er vaak niet meer zo bij stil, maar iedere gebeurtenis kan aanleiding zijn tot een trauma.

    Iedereen heeft trauma’s, groot of klein. Niet iedereen heeft er last van. Wanneer je merkt dat je (soms) belemmerd wordt door angsten of bepaalde situaties uit de weg gaat is het goed dat eens verder te onderzoeken.

    Wanneer je iets heftigs meemaakt en het wordt niet goed verwerkt in je hersen kan er een blokkade ontstaan. Er is dan een on-afgeronde ervaring. Om dit te begrijpen is het handig te weten hoe gebeurtenissen verwerkt worden in je hoofd. ’s Nachts, als we slapen, verwerken onze hersenen wat we overdag hebben meegemaakt. Wanneer een ervaring te groot is om in een keer te verwerken, kan er een trauma ontstaan: de ervaring is niet afgerond, niet compleet verwerkt, waardoor je hersenen deze ervaring opslaan als ‘onveilig’. Het kan zomaar weer gebeuren, is je nieuwe overtuiging. Je komt in een patroon terecht waarbij iedere keer als er een soortgelijke situatie of ervaring is, je lijf meteen ‘aan’ gaat: Je voelt de spanning stijgen, want dit is niet veilig!

    Vaak blijven mensen onbewust en onnodig met trauma’s rondlopen. Je denkt dat dit gedrag of deze angst ‘nou eenmaal bij jou hoort’, zonder te beseffen wat er onder ligt. En dat is zonde, want er kan zo makkelijk iets aan gedaan worden. Herken jij bij jezelf of je kind angsten voor of in bepaalde situaties, neem dan vooral contact op. Al in een paar sessies kan de lading flink omlaag of zelfs al helemaal verdwijnen. Hoe fijn zou het zijn als we allemaal angst vrij en voluit ons eigen leven kunnen LEVen!

  • Vakantie (ont)stressen? 20 augustus 2019

     

    Wie ooit bedacht heeft dat vakantie alleen maar leuk, gezellig en ontspannend is, heeft waarschijnlijk geen gezin, kinderen of relatie. Natuurlijk kan vakantie heel fijn en ontspannend zijn. Maar dat is niet per definitie zo. In tegendeel. Vakantie is vaak juist een periode dat relaties stuk lopen. Problemen met kinderen ‘ontstaan’. Wat eerst kleine, onopvallende, irritaties leken wordt ineens heel zichtbaar. Je zit meer ‘op elkaars lip’, er is minder structuur en het ‘moet’ vooral gezellig zijn.

    Hoe was jouw vakantie? Wat antwoord je als iemand je die vraag stelt? Grote kans dat je automatisch enthousiast zegt “Oh, heeeeerlijk! En bij jullie?”

    Maar was het ook echt zo heerlijk? Heb je kunnen genieten en ontspannen? Het is heus niet zo dat ‘als de kinderen het fijn hebben het allang goed is’. Soms heb je zelf iets anders nodig, maar ben je zo gefocust op je kinderen dat je niet eens beseft wat nou eigenlijk jouw behoefte is in de vakantie. Ook kinderen hebben last van stress. Het hele jaar door moet er zo veel. De vakantie waar ze zo naar uitgekeken hebben kan overweldigend zijn wanneer je een kind bent wat juist goed gedijd bij regelmaat.

    Wanneer je in een samengesteld gezin leeft ligt het nog ingewikkelder. De nieuwe partners zijn ‘compleet’ wanneer ze met al hun kinderen samen op vakantie gaan. Maar vergeet niet dat deze kinderen nooit compleet zijn. Ze moeten altijd een ouder missen! Dat doet wat met je. De sfeer bij papa is anders dan bij mama. Niet beter of slechter, maar anders. Er zijn andere regels, andere gewoonten, andere ideeën van wat vakantie is. Als kind pas je je aan. Maar ook de ouders voelen de wisseling. Iedere keer als het gezin veranderd van samenstelling is dat voor iedereen opnieuw aanpassen en afstemmen op elkaar. Dat heeft tijd en ruimte nodig. Las je die voldoende in en kun je elkaar laten, dan zal het goed komen. Heb je vooraf gestelde verwachtingen waar je (onbewust) aan vast houdt, dan zal er steeds opnieuw wrijving en spanning zijn. Het goeie nieuws is, dat met de juiste begeleiding ieder gezin een fijne vakantie kan hebben. Wil jij jullie situatie eens bewuster bekijken? Bel of mail me gerust! En geloof me, ook in ons samengestelde gezin gaat het echt niet vanzelf. Ik weet waar ik over praat en ook ik loop regelmatig in dezelfde valkuilen. Maar met de juiste intenties kunnen jullie samen groeien!

  • Lekker puberen 08 mei 2019

    Vorige maand was ik, samen met zo’n 350 andere ouders, bij de theatervoorstelling “Puber in huis? Een toer!”.

    Erg leuk en erg herkenbaar. En tegelijkertijd af en toe ook wel een beetje shockerend. Zo werd benoemd dat roepen of schreeuwen tegen een puber hetzelfde effect heeft als fysieke mishandeling. In het puberbrein wordt het geschreeuw in hetzelfde pijncentrum geregistreerd. Best heftig om te horen voor veel ouders. Nu weten we allemaal dat het niet de bedoeling is te schreeuwen tegen onze kinderen. Maar ouders zijn ook gewoon mensen, die af en toe hun geduld verliezen of een keer een korter lontje hebben. Voor iedere negatieve opmerking die je maakt tegen je puber zijn 3 positieve opmerkingen nodig om te compenseren. Een mooie om eens over na te denken. Want hoe ‘automatisch’ mopper je als je kind weer eens niet luistert. Sta je er ook wel eens bij stil positief gedrag te benoemen als je kind ‘gewoon normaal braaf’ is?

    Een hele mooie omdenker vond ik de vraag: “Hoe was het op internet vandaag?” Stel jij die wel eens aan je puber? Wanneer mijn dochter thuiskomt uit school vraag ik altijd hoe haar dag was. Meestal krijg ik een kort ‘goed’ of ‘gewoon’. Het grootste deel van het leven van een puber speelt zich online af. “Hoe was het op internet vandaag?” klinkt dan ineens als een veel logischere vraag dan “Hoe was het op school vandaag?”

    Al met al een leuke en ook leerzame avond. Mijn puber moet er om lachen als ik haar nu de vraag stel hoe het op internet was. En het leuke is; het werkt echt! Er komt makkelijker een gesprek op gang met je puber.

    Belangrijk is dat de sfeer in huis open blijft. Wil jij dat jouw puber eerlijk is, alles thuis durft te vertellen? Zelfs als het eigenlijk niet mocht of zelfs wanneer het helemaal buiten de perken gaat? Zorg dan dat je openheid en eerlijkheid voorleeft. En natuurlijk hoef (en wil!) je niet alles te weten wat je puber uitspookt. Maar door steeds op een positieve manier in gesprek te blijven, juist datgene te benoemen wat zo fijn is en wat goed gaat, creëer je een sfeer van veiligheid. Wanneer een puber herhaaldelijk negatief aangesproken wordt (Zit je nou wéééér op je telefoon!!!), daalt dat gevoel van veiligheid. Wees dus lekker positief, daar groeit je puber van én het voelt voor jou als ouder ook veel fijner!

  • Familie-check 07 maart 2019

    Hoe is het met je, zo na de carnaval? Hou je van dit feest en heb je je heerlijk laten gaan? Of ontvlucht je al die gekkigheid liever? Carnaval is van oorsprong een katholiek feest. Het einde van de schaarste, de winterperiode, werd uitbundig gevierd. Een bijkomend idee hierbij was dat alle overdaad een voorbode was van een goede oogst. Een paar dagen in overvloed eten, drinken, dansen, feesten, gek doen. Alle remmen los. Om vervolgens een periode van 40 dagen sober en ingetogen te leven tot Pasen; vasten! Bij vasten denken we meestal vooral aan minder eten. Maar vasten is ook een tijd van bezinning, naar binnen keren.

    We vinden het heel normaal om ons huis, onze spullen en onszelf te onderhouden. Om de paar jaar schilderen we ons huis. Ieder jaar krijgt de auto een nieuwe APK. Als we lichamelijk niet in orde zijn gaan we naar de huisarts. Veel verzekeringen bieden tegenwoordig een gratis gezondheids-check aan. Maar hoe zit het met jullie als gezin? Hoe gezond zijn jullie onderlinge relaties? Begrijpen jullie elkaar? Of is er veel gedoe in huis, nu de kinderen een hele week thuis zijn? Doen jullie wel eens een familie-check?

    Deze vastentijd is daarvoor een mooi moment. De focus naar binnen. Tijd om te checken hoe het met ieder van jullie gaat. Want dat wat je aandacht geeft groeit, maar dat wat verborgen blijft gaat juist om aandacht schreeuwen! Dat merk je aan het gedrag. Wanneer er, goedbedoeld, dingen onuitgesproken blijven, gaat dat ‘onderhuids’ zitten ‘broeden’.  Check eens bij jezelf, je partner, je kinderen. Hoe eerlijk en open ben je? Wat laat je weg? Kinderen voelen alles en gaan ‘out-acten’ wat ouders verborgen proberen te houden. Onbewust. Wat heeft ieder van jullie nodig? Worden ieders behoeften gezien? Is er ruimte om alle behoeftes te vervullen? Is er voor iedereen tijd of wordt er vooral geregeld en gezorgd voor en rondom de kinderen? Wanneer er spanningen, irritaties zijn, worden die uitgesproken? Of wordt er veel geslikt om de lieve vrede te bewaren? Hoe gaan jullie hier thuis mee om? Soms raak je het overzicht kwijt. Soms komt er verwarring. Je kind gaat naar de (middelbare) school. Je relatie loopt ineens niet meer zo lekker. Er is gedoe in de familie… Tal van redenen waardoor jullie als gezin uit balans kunnen raken. En dan is een familie-check bij een (kinder)coach heel helpend om alle ‘gedoe’ weer helder te krijgen!

  • De kunst van lanterfanten 11 februari 2019

    Ken je dat gevoel; je bent de hele dag aan het rennen en toch nooit ‘klaar’? Het lijkt of alles op jou neerkomt. Er is steeds weer ander gedoe…

    Wanneer ik naar de natuur kijk verbaast het me steeds weer hoe ver wij westerse mensen hiervan vervreemd zijn. De bomen hebben in de herfst hun bladeren laten vallen. Veel dieren houden een winterslaap. Om in de lente, wanneer de dagen weer langer worden, met hernieuwde energie, weer voluit te kunnen leven. Heel natuurlijk! Deze rust, tijd van naar binnen keren, in jezelf, bezinnen, of hoe je het ook wil noemen, heeft ieder levend wezen nodig om pro-actief en in zijn kracht te blijven. En wat doen wij westerse mensen? Doordenderen! Het hele jaar door. Onze hele samenleving is daarop ingericht. Net na de kerstvakantie, midden in de winter, worden de cito’s afgenomen op de basisscholen. Met een beetje geluk heb jij rond de feestdagen een paar dagen vrij gekregen van je baas om vervolgens weer op de voortrazende trein te springen. Burn-outs komen op steeds jongere leeftijd voor. Zelfs bij basisschoolkinderen….

    Hoe was dat, die paar dagen of misschien wel 2 weken vakantie? Even niet(s) moeten? Geen wekker. Lekker lang in pyjama. Het tempo omlaag… Heerlijk? Was er minder gedoe? Hoe ging het met de kinderen?

    Lanterfanten is op zich geen kunst. Als ik het woord opzoek in het woordenboek, staat er o.a.: Niks nuttigs doen, rondhangen, luieren, niets doen… En dat is nou juist heel nuttig: Overgeven aan dat waar je lichaam behoefte aan heeft. Luisteren naar ons lichaam. We voelen het wel. Maar we luisteren er pas naar als alles wat ‘moet’ klaar is. Wat nou, als je dat eens zou omdraaien? Wanneer jij voelt dat je rust nodig hebt, neem die dan. Laat datgene wat ‘moet’ even wachten. Maak een wandeling, pak een warm bad of lees een boek. Wanneer jij leert luisteren naar jouw lichaam, zal je merken dat je lichaam veel liever wordt voor jou: Je krijgt meer energie! Dat wat ‘moet’ gaat ineens veel makkelijker, nadat jij jezelf hebt opgeladen. Met een half uur tijd voor jezelf nemen creëer je letterlijk meer ruimte voor al hetgeen wat moet. Probeer het maar!

    En als je, net als ik, uitkijkt naar het voorjaar, haal het dan alvast in huis! Dat heb ik vanochtend ook gedaan met deze prachtige tulpen!